Klasa integracyjna

Klasa integracyjna

 

“(…) pomyślmy głębiej o zagadnieniu dzieci niepełnosprawnych, otoczmy je rozumną i dobrze zorganizowaną opieką wychowawczą, a wynikiem naszej pracy będzie zdrowsze i szczęśliwsze społeczeństwo”


Maria Grzegorzewska
twórczyni pedagogiki specjalnej w Polsce


Klasy integracyjne są cząstką nowoczesnej, twórczej i przyjaznej szkoły jako miejsca naturalnej nauki, tolerancji, wrażliwości, otwartości i akceptacji. Rozbudzają świadomość, że wszyscy ludzie mają równe prawa, choć różne są ich możliwości. Odpowiadając na potrzeby lokalnej społeczności i tworząc nowoczesny system kształcenia w naszej szkole powstała klasa integracyjna. Funkcjonuje ona od września 2011 r. Obecnie jest to klasa 7 “a”, uczy się w niej 19-u uczniów, w tym 4-ch uczniów niepełnosprawnych. Nauczycielem wspomagającym w klasie integracyjnej jest mgr Ewa Korneluk, wychowawcą klasy mgr Dorota Kuszneruk.

Uczniowie mają zapewnioną pomoc pedagoga i logopedy oraz zajęcia rewalidacyjne. A tak wygląda życie uczniów w klasie integracyjnej na co dzień.


Czym jest integracja?

Integracja – dziesięć liter, w których zawarta jest przyszłość dzieci niepełnosprawnych, szansa na bycie pełnoprawnym członkiem grupy przedszkolnej, klasy, zespołu, a wreszcie społeczeństwa.

Integracyjny system kształcenia i wychowania polega na maksymalnym włączeniu dzieci i młodzieży niepełnosprawnej do zwykłych szkół i innych placówek oświatowych, umożliwiając im – w miarę możliwości – wzrastanie w gronie zdrowych rówieśników. Klasy integracyjne mają zmniejszoną liczbę uczniów – od 15 – 20 uczniów. W takiej klasie uczy się do pięciu dzieci niepełnosprawnych. Inaczej zorganizowana jest praca na zajęciach, ponieważ lekcje prowadzone są przez dwóch nauczycieli. Jeden to nauczyciel przedmiotowy, a drugi to tzw. nauczyciel wspomagający, jest to najczęściej oligofrenopedagog.

Klasa integracyjna realizuje pełny program nauczania, natomiast dzieci o specjalnych potrzebach edukacyjnych mają dostosowane programy nauczania do swoich możliwości psychofizycznych wynikających z niepełnosprawności.


Zalety klas integracyjnych: 

  • umożliwiają pełne uczestnictwo dzieci niepełnosprawnych w życiu i rozwoju społecznym dzięki obcowaniu z rówieśnikami;
  • stwarzają możliwość dzieciom niepełnosprawnym uczenia się przez obserwowanie i naśladowanie sprawnych kolegów, współdziałania w zespole;
  • poprawia sprawność ruchową dzieci niepełnosprawnych, poszerza zainteresowania, rozwija mowę, wyobraźnię;
  • nauka w klasie integracyjnej obchodzi się bez internatu i pozwala dziecku na stały pobyt w rodzinie, a przebywanie z rodzicami jest korzystniejsze dla psychicznego rozwoju dziecka;
  • klasa integracyjna wspiera rodziców w ich trudnej roli nie tylko wychowawczej, ale też terapeutycznej;
  • uczą dzieci pełnosprawne tolerancji, akceptacji, cierpliwości i wrażliwości wobec niepełnosprawności oraz, że pomimo wielu utrudnień w normalnym funkcjonowaniu można być pogodnym i wesołym, a ogromny wysiłek i wytrwałość przynoszą efekty;
  • rozbudzają świadomość, że wszyscy ludzie mają równe prawa, choć różne są ich możliwości;
  • małe klasy ułatwiają bezpośredni kontakt dzieci między sobą, a dwóch pedagogów daje szansę zaspokojenia potrzeb dziecka oraz przykład sprawnej komunikacji i zawierania kompromisów.

Aktywność dzieci pełnosprawnych, ich spontaniczność, mobilizuje dzieci niepełnosprawne do pracy na zajęciach i po nich. Jest to najlepszy czynnik stymulujący rozwój każdego dziecka niepełnosprawnego. Wspólne przebywanie dzieci o rozmaitej kondycji fizycznej, psychicznej i umysłowej stwarza różnorodność sytuacji pobudzających zarówno jednych jak i drugich. Dzieci pełnosprawne mają okazję, aby w naturalny i niewymuszony sposób nauczyć się właściwego stosunku do niepełnosprawnych rówieśników. Uczą się współżyć z nimi na co dzień, a także służyć im w każdej potrzebie swoją pomocą. Dopiero wspólna zabawa, uczenie się, rozmowy, spacery, wycieczki, wspólne posiłki, chwile radosne i smutne doprowadzić mogą do przeżycia wspólnoty, powstania wzajemnego zaufania i w konsekwencji – pełnej wzajemnej akceptacji. Takie zachowania zmuszają z kolei dziecko o słabszej kondycji do przezwyciężania swoich trudności. Między dziećmi nawiązują się sympatie i przyjaźnie. Wspólne przeżycia wpływają korzystnie na rozwój emocjonalno- społeczny i sprzyjają rozwojowi intelektualnemu jednych i drugich. W założeniu klas integracyjnych chodzi nie tylko o nauczanie, ale przede wszystkim o wychowanie w duchu tolerancji i zrozumienia drugiego człowieka.


„My także chcemy wznosić latawce
i tak jak zdrowi biegać pod wiatr.
Niesprawną ręką zrywać dmuchawce 
i z krótszą nogą poznawać świat.
Zróbcie nam miejsce, nie patrzcie wrogo.
Niepełnosprawni i chcą i mogą:
odkrywać góry, zawieszać słońce,
darować serca – czujesz? – gorące!
Otwórzcie okna po nocy dzwonku,
nie chcemy ciągle sterczeć w przedsionku!”


Wiadomości z tego działu